داشته باشد ؟ فرمود : 3 / 1 هرچند كه 3 / 1 هم زياد است . ليكن در روايتى امير المؤمنين ( ع ) ميفرمايد : بهترين وصيت جهت خود انسان اينست كه به يك پنجم از اموالش وصيت كند چرا كه خداوند در آيه خمس به 5 / 1 جهت خود راضى گشته « 1 » . اين هم گوشه‌اى از روايات وصيت اكنون دنباله بحث را از نظر فقهى مطابق فتواى حضرت آيت اللّه العظمى آقاى گلپايگانى پى ميگيريم . ( م 2703 ) وصيت آنست كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهائى انجام دهند ، يا بگويد : بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد ، يا اينكه چيزى از مال او را به كسى تمليك يا صرف در خيرات و مبرّات كنند يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با اوست قيّم و سرپرست معين مند و كسى را كه به او وصيّت مىكنند وصىّ ميگويند « 2 » . ( م 2704 ) كسى كه نمىتواند حرف بزند ، اگر با اشاره ، مقصود خود را بفهماند ، براى هر كارى مىتواند وصيت كند ولى كسى كه مىتواند حرف بزند بنابر احتياط اكتفا به اشاره و نوشته نكند . ( م 2705 ) اگر نوشته‌اى به امضاء يا مهر ميّت ببينند ، چنانچه مقصود او را بفهماند و معلوم باشد كه براى وصيت كردن نوشته ، بنابر احتياط لازم بايد تا مقدار ثلث مطابق آن عمل كنند ولى نسبت به سهم صغير اين احتياط خلاف احتياط است ليكن بعد از بلوغ تا مقدار ثلث اين احتياط را ترك نكند . بلكه اگر بدانند مقصودش وصيت كردن نبوده و چيزهائى را نوشته است كه بعدا مطابق آن وصيت كند احتياط واجب آنست كه به آن عمل نمايند و نسبت به سهم صغير احتياط مراعات شود .

--> ( 1 ) . وسائل جلد 6 ص 361 . ( 2 ) . به وصيّت‌كننده موصى و به وصيّت‌شونده وصىّ و به كسى كه به نفع او وصيّت مىشود موصى له و به اشياء مورد وصيّت موصى به گفته مىشود . ( مؤلف )